dinsdag 12 maart 2013

Love poem to no one in particular - Mark O’Brien


Love poem to no one in particular

 
Let me touch you with my words
For my hands lie limp as empty gloves
Let my words stroke your hair
Slide down your back
And tickle your belly
For my hands, light and free flying as bricks
Ignore my wishes
And stubbornly refuse to carry out my quietest desires
Let my words enter your mind
Bearing torches
Admit them willingly into your being
So they may caress you gently
Within


Mark O’Brien
(July 31, 1949 – July 4, 1999)
(poem read in the movie "The Sessions")
 
 
Liefdesgedicht voor niemand in het bijzonder
 

Laat me jou beroeren met mijn woorden
Want mijn handen liggen levenloos als lege wanten
Laat mijn woorden door je haren strelen
Afglijden langs je rug
En krevelen in je navel
Want mijn handen, licht en vrij, zweven als bakstenen
Negeren al mijn wensen
En weigeren koppig om mijn stilste verlangens uit te voeren
Laat mijn woorden een weg banen in je denken
Toortsen dragen
Laat ze gewillig toe in jouw diepste zijn
Zodat ze jou teder mogen liefkozen
Van binnenin

 
Mark O’Brien
(vertaling: bert deben, 7 maart 2013)
 
Na het zien van de film ‘The Sessions’ was ik niet enkel ontroerd door het beklijvende verhaal van Mark O’Brien, maar ook door diens poëzie en vooral dan door bovenstaand gedicht, dat hij schreef voor zijn sekstherapeute, Cheryl Cohen Green, die hem hielp bij zijn wens om niet als maagd te moeten sterven.
 
Op z’n 6de werd Mark O’Brien door polio zo goed als volledig verlamd en moest vanaf dan het grootste deel van zijn tijd doorbrengen in een ijzeren long, wat hem echter niet weerhield om te gaan studeren – hij haalde zelfs een diploma aan de universiteit van Berkely.  Als journalist schreef hij verschillende artikels rond de problematiek van gehandicapt zijn en het boek ‘On Seeing a Sex Surrogate’; als dichter schreef hij drie bundels en richtte hij zelfs een kleine uitgeverij (Lemonade Factory) op, toegewijd aan dichters met een handicap.
 
Rond het leven van Mark O’Brien zijn ondertussen al 2 films gemaakt, "Breathing Lessons", een documentaire film van Yessica Yu, waarmee ze in 1997 een Oscar won, en “The Sessions” (van Ben Lewin), gebaseerd op het boek ‘On Seeing a Sex Surrogate’, een absolute aanrader.


 

Meer achtergrond (Engelstalig) over Mark O’Brien en “The Sessions” kan je lezen op: Mark O'Brien, the real person behind Hollywood's 'TheSessions'
en op: http://en.wikipedia.org/wiki/Mark_O'Brien_(poet)
.
Mark O'Brien (in de documentaire 'The Breathing Lessons')
 
 

14 opmerkingen:

  1. Bijzonder dat zeker. Hartverwarmend waarschijnlijk. Het bijzondere als butengewoon? Of wordt het bijzondere naar het midden getrokken?

    Het woord krevelen voor tickle kende ik nog niet. Ik denk dat het nauwelijks in het Noordnederlands gebruikt wordt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. ik denk dat 'krevelen' ook niet echt Vlaams is, maar het klinkt, vind ik, in deze erotische context wel volwassener dan 'kriebelen' of 'kietelen' ...

      Verwijderen
    2. erg mooi Bert; het woord 'krevelen' is beeldend en heeft een sensuele smaak en kleur.

      Verwijderen
  2. Byzonder ontroerend ! Een onvoorstelbaar moedige man, die Marc !

    BeantwoordenVerwijderen
  3. prachtig met heerlijk eigen woord erin Bert...

    (hou ik van) ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. een mooi gedicht en toch...iemand wiens handen gekluisterd zijn van verlegenheid b.v. kunnen zijn woorden dan wel spreken?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. ik denk dat een verlegen iemand zijn (of haar) verlangens ook best wel zou kwijt kunnen in woorden, maar of die er dan ook mee naar buiten zou (durven) treden is nog een andere vraag ...

      Verwijderen
  5. Ik dacht eerst dat je zelf in het Engels was gaan dichten :-). Ik heb vorige week nog een blog over The Sessions geschreven. Wil die film zeker eens zien.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. absoluut zien, vooral omdat ook jij regelmatig zo open met dat thema seksualiteit en handicap bezig bent!

      Verwijderen
  6. raakt waar het moet, in mijn hart dus...

    BeantwoordenVerwijderen